مقالات
یکشنبه 18 خرداد 1399 ساعت 10:58 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست محمود احدی نوید | ( نظرات )

مقاله‌ای در باب دستور جلسه

«در کنگره 60 چگونه قدردانی می‌کنیم؟»

نوشته شده به دست مسافر پوریا

کنگره مسیر عظیمی است که دستاوردها و الطاف عظیمی را به همراه دارد



به نام خداوند بخشنده مهربان

در کنگره ۶۰ چگونه قدردانی کنیم؟

برای اینکه بتوانیم بخوبی قدردانی کنیم، ابتدا باید جواب سه سؤال را بدانیم؛

۱_ ابتدا باید بدانیم که قدردانی چیست؟

۲_ باید بدانیم که چرا باید قدردانی کنیم؟

۳_ چطور میتوانیم قدردان باشیم؟

 

جواب سؤال ۱؛ قدردانی چیست؟

قدردانی کردن از لطف و خوبی کسی، یعنی قدر و اندازه و ارزش لطف او را دانستن و برای جبران آن، تلاش کردن.

 

جواب سؤال ۲؛ چرا باید قدردانی کنیم؟

در هستی یک سری قوانین حاکم است که اگر به آنها احترام بگذاریم و تابع قوانین باشیم و در مسیر حرکتمان آنها را رعایت کنیم، سیستم همخوانی ما را با خود تأیید می کند و تمام هستی با ما یار است، بنابراین در مسیر زندگی به خوبی حرکت میکنیم و مشکلی سد راهمان نمی شود.

ولی اگر قوانین سیستم را نادیده بگیریم و از آنها پیروی نکنیم، با سیستم همخوانی نخواهیم داشت و سیستم مدام ما را پس می زند. مثل موقعی که میکروب ها و ویروس ها وارد بدن و خون انسان می شوند، چون با سیستم بدن همخوانی ندارند و قوانین را رعایت نمی کنند و به دنبال تخریب هستند، بیگانه و مضر محسوب می شوند و گلوبول های سفید که سربازان سیستم ایمنی هستند، با آنها می جنگند و بدن، آنها را پس می زند، یعنی سیستم بدن نمیگذارد که بیگانه ها و ساکنین منفی، به حرکت و فعالیت خود ادامه بدهند.

انسان هم یک نمونه کوچک شده از جهان هستی است. (انسان جهان اصغر است)

پس انسان هم اگر قوانین هستی را رعایت نکند، در سیستم هستی، به عنوان یک بیگانه و یا ویروس و یا یک ساکن منفی شناخته می شود و سیستم با او می جنگد و نیروهای تخریبیه خود را برای مقابله با او می فرستد و مدام او را پس می زند، برای همین است که خیلی از ما انسانها مدام با مشکلات گوناگون روبرو می شویم و شکست می خوریم و نمی توانیم بدرستی و براحتی در زندگی پیشروی کنیم.

پس برای اینکه بتوانیم به درستی حرکت کنیم و در هر زمینه ای به ارتقاء برسیم، باید با سیستم همخوانی داشته باشیم و برای همخوانی با سیستم باید قوانین آن را تمام و کمال اجرا کنیم.

کسانی که قوانین هستی را مو به مو اجرا می کنند و انسانهای مفید و سازنده ای هستند؛ هیچ وقت دچار مشکل نمی شوند و بسیار راحت و در آرامش و با قدرت به زندگی و حرکت خود ادامه می دهند.

برای همین است که گفته می شود؛

فرمانروایان زمان، کسانی هستند که سازندگی دارند.

 

شکرگزاری و قدردانی، یکی از قوانین سیستم است که اگر ما آن را به درستی انجام بدهیم، مورد لطف سیستم قرار می گیریم و هستی تمام تلاش خود را برای کمک به ما می کند.

در کلام الله هم فرموده شده؛ کسانی که شکرگزار نعمات خداوند هستند، همواره مورد لطف و عنایت خداوند قرار می گیرند ولی کسانی که کفر نعمتی می کنند، دیگر مورد لطف خداوند قرار نمی گیرند و مجازات می شوند.

شکر، یعنی آشکار کردن نعمت، آشکار کردن خوبی و لطف

کفر، یعنی پنهان کردن حقیقت و در اینجا یعنی کتمان کردن نعمت، خوبی و لطف.

کنگره مسیر عظیمی است که دستاوردها و الطاف عظیمی را به همراه دارد، برای اینکه سیستم اجازه بدهد که من در این مسیر به حرکت خود ادامه بدهم و از دستاوردها و الطاف عظیم آن بهره مند شوم، باید قدردانی را یاد بگیرم و قدردانی را در جای جای مسیر، انجام بدهم و در ازای آن چه که دریافت می کنم، برای بازپرداخت و جبران، تمام سعی خودم را بکنم.

قدردانی و شکرگزاری، دقیقا مثل سوخت و بنزین من برای حرکت در این مسیر است.

اگر همیشه قدردان و سپاسگزار باشم، مدام بنزین دارم که به حرکت خودم ادامه بدهم، اما اگر قدردان نباشم؛ یک جای مسیر بنزین تمام می شود و همانجا متوقف می شوم. در نتیجه از الطاف و نعمتهایی که در ادامه مسیر در انتظارم است، محروم می شوم.

ولی این را هم باید در نظر داشته باشم که شکر گزاری نکردن و خنثی بودن، با کفر نعمت کردن و ناسپاس بودن دو مقوله متفاوت است. کفر نعمت و ناسپاسی، باعث می شود که هرآنچه که در مسیر سفر تا کنون بدست آورده ام را از دست بدهم و به نقطه ای سقوط کنم که حتی خیلی تاریک تر از نقطه شروع سفرم بوده.

 

جواب سؤال 3؛ چطور می توانیم قدردان باشیم؟

برای اینکه قدردان باشیم باید ویژگی های زیر را داشته باشیم:

۱_ ظرفیت لازم:

برای اینکه لطف و خدمتی که به ما می شود، برایمان قابل هضم و قابل استفاده درست باشد و خودمان را گم نکنیم، ابتدا باید نقطه تحمل و ظرفیت لازم، در درونمان به وجود آمده باشد، وگرنه خودمان را گم می کنیم و همین باعث ناسپاسی می شود و مسیر را اشتباه می رویم و خیلی مسائل منفی دیگر بوجود می آید.

(لطف که زیاد از حد شود، نادان خیال بد کند) أین جمله مصداق کسی است که نقطه تحمل و ظرفیت پایینی دارد.

 ۲_ قدرت تشخیص لازم:

برای سنجش و اندازه گیری و تشخیص صحت خدمتی که به ما می شود؛ باید قدرت تشخیص لازم را داشته باشیم.

برای مثال:

اگر به کودکی ۵ ساله ۱۰ سکه طلا بدهیم و یا یک حساب پس انداز برای آینده اش باز کنیم و یا حتی اگر امکان داشت برای دنیای پس از مرگش یک قصر در بهشت را تمام و کمال بخریم؛ او اصلا خوشحال نمی شود، ارزش خدمت ما را نمی داند و هیچ عکس العمل خوبی نشان نمی دهد، چون قدرت تشخیص آن را ندارد. ولی اگر یک عدد شکلات به او بدهیم ممکن است از خوشحالی ما را در آغوش بگیرد. چون او یک عدد شکلات را ارزشمندتر از هزاران سکه طلا و حساب بانکی پر از پول و قصر در بهشت می داند.

ما هم دقیقا همینطور هستیم، از نظر سنی بزرگ شده ایم ولی هنوز نسبت به خیلی از مسائل، قدرت تشخیص لازم را بدست نیاورده ایم...!

وحتی نسبت به خیلی مسائل ظرفیت و قدرت تشخیصمان بسیار پایین و ضعیف است. (شاید از یک سری لحاظ، در حد همان بچه ۵ ساله باشیم)

برای مثال:

ممکن است کسی به ما ماهیگیری را یاد بدهد و ما ارزش لطف او را تشخیص ندهیم و حتی در دلمان بگوییم؛ (بابا یک ساعته مغز منو با چرت و پرت گفتنات خوردی، بسه دیگه حوصلمو سر بردی) و هیچ قدردان نباشیم، ولی اگر همان شخص یک عدد ماهی به ما هدیه بدهد، بسیار خوشحال شویم و کلی هم از او تعریف و تمجید می کنیم.

و یا وقتی کسی به ما ۱۰۰ هزار تومن پول هدیه بدهد کلی خوشحال شویم و هربار که او را می بینیم تشکر کنیم، ولی ممکن است خداوند بوسیله جایی مثل کنگره؛ جهان بینی وعلم درست زندگی کردن و دانش و آگاهی برای موفقیت و ارتقاء در این جهان و جهان های دیگر را به ما تقدیم کند (رستگاری کامل را به ما هدیه بدهد) و یا حتی همین درمان اعتیاد را، ولی ما واکنش و حس فوق العاده‌ای نسبت به این الطاف بزرگ نداشته باشیم و تحت تاثیر قرار نگیریم، چون قدرت تشخیص لازم را نداریم و به هیچ وجه ارزش این الطاف را نمی فهمیم. چنین شخصی قدردانی که نمی کند هیچ، حتی ممکن است ناسپاسی هم بکند.

دقیقا مثل همان کودک ۵ ساله که شکلات را با ارزش تر از خیلی مسائل دیگر می داند؛ ما بزرگسال ها هم هنوز خیلی از شکلات های پوچ و بی ارزش دنیوی را، شیرین تر از خیلی مسائل ارزشمند و مهم می دانیم.

اگر ظرفیت و قدرت تشخیص و دانایی ما، از آن لطفی که به ما می شود، خیلی کمتر باشد؛ ممکن است حتی ناسپاسی هم بکنیم.

یکی از عواملی که قدرت تشخیص را مختل می کند و موجب قضاوت اشتباه و ناسپاسی ما می شود؛ آلوده بودن حس است.

در اینجا و در این رابطه، تزکیه و پالایش حس، زیر مجموعه قدرت تشخیص است، چون کمک می کند درست تشخیص بدهیم.

در دوران تاریکی و زمانی که مصرف کننده مواد بودم، به دوستانم هر خدمت و یا لطفی که می کردم، تقریبا هیچ کدام از آنها قدر خوبی های مرا نمی دانستند و در جواب از آنها فقط ناسپاسی می دیدم.

چرا؟

 چون آلودگی حس، قدرت تشخیصشان را مختل کرده بود.

زیرا اکثر دوستان من همگی مصرف کننده بودند و بسیار هم در تاریکی ها فرو رفته بودند و دنیایشان پر از دوز و کلک و بدی ها بود؛ بنابراین اگر کسی به آنها لطفی می کرد، لطف او را به حساب قصد و غرضی می گذاشتند؛ و معتقد بودند که گربه محض رضای خدا موش نمی‌گیرد و یا سلام گرگ بدون طمع نیست.

چون حس آنها کاملا آلوده بود، نمی توانستند احساس و ادراک خوبی نسبت به خدمت دیگران داشته باشند و همچنین ظرفیت لازم را هم نداشتند، برای همین ناسپاس بودند و قضاوت های اشتباه می کردند و یا در بهترین شرایط، بصورت زبانی تشکر می کردند، ولی سپس پنهانی نقشه و توطئه ای می کشیدند که خدمت دیگران را با خیانت جبران کنند.

یک سفر اولی که در روزهای اول ورود به کنگره است، ممکن است دچار قضاوت های اشتباه شود و در تصورات خودش، خدمت اعضای کنگره را زیر سوال ببرد.

پس برای قدردان بودن، حس ما باید تزکیه و پالایش شود،

قلب جایگاه ادراکات و احساسات ما نسبت به محیط پیرامونمان است

کسی که قلبش آلوده باشد نسبت به خدمت و لطف دیگران ادراک و احساس خوبی ندارد.

و همچنین برای پالایش قلب و حس، باید سری به مثلث شخصیتمان بزنیم که در این باره جناب استاد امین بخوبی در جزوه جهان بینی توضیح داده اند.

۳_ احساس مسئولیت:

احساس مسئولیت؛ برای جبران لطف و خدمتی که به ما می شود.

باید لطف و خدمتی که به ما می شود را جبران کنیم، برای همین باید این احساس را در خودمان بوجود آوریم که ما مؤظف به جبران هستیم.

و کنگره به ما یاد داده که در قبال دریافت هایمان باید پرداخت داشته باشیم و می دانیم که یک مصرف کننده، فقط به فکر دریافت است و هیچ بازپرداختی ندارد، پس حالا که دیگر مصرف کننده نیستیم و این به لطف خدمات کنگره برای ما حاصل شده، باید تغییری در ما بوجود آمده باشد و خود را مؤظف به جبران خدمتهایی که به ما شده بدانیم.

ولی با وجود اینکه این موضوع کاملا واضح است، خیلی از اعضا هستند که پس از رهایی، کنگره را ترک می کنند و به قولی حتی پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند، بدون هیچ خدمت و بازپرداختی می روند.

اینجا یک دلیل اصلی مطرح می شود و آن دلیل این است که:

قدردانی و سپاسگزاری یک مثلث کامل دارد.

برای اینکه بتوانیم بخوبی قدردانی کنیم باید سه ضلع زیر را همزمان داشته باشیم.

 

 اضلاع مثلث سپاسگزاری یا قدردانی عبارتند از:

1_ ظرفیت لازم، ۲_ قدرت تشخیص لازم، ۳_ احساس مسئولیت.

اگر هر کدام از این اضلاع مشکل داشته باشد، ما نمی توانیم قدر خدمت هایی که به ما می شود را بدانیم و نمی توانیم قدردان خوبی باشیم.

حتی اگر من در طول سفر، ظرفیت لازم و قدرت تشخیص لازم را بدست بیاورم ولی برای جبران خدماتی که کنگره به من کرده، خود را مسئول ندانم، نمی توانم قدردانی کنم و جزو همان افرادی می شوم که بعد از رهایی، بدون هیچ بازپرداختی، می روند و پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند.

پس برای قدردان بودن باید ظرفیت لازم را بدست آوریم، حس هایمان را پالایش کنیم و قدرت تشخیصمان را بالا ببریم و برای خدمتی که به ما می شود احساس مسئولیت برای جبران کنیم که به لطف کنگره و در طول سفر، این ها را بدست می آوریم.

برای همین است که بیشتر اعضای کنگره بخوبی قدردان الطاف کنگره هستند.

حال که جواب هر سه سؤالم را گرفتم، می توانم تمام سعی خودم را بکنم تا شاید یک قطره از دریای عظیم لطف کنگره را جبران کنم.

و همانطور که جناب مهندس در صحبتهایشان در روز چهارشنبه مورخ ۱۴/۳/۹۹ فرمودند؛ بهترین قدردانی برای خدماتی که کنگره به ما کرده، خدمت کردن است.

یعنی خدمت در برابر خدمت...

شاید این مقالهٔ کم وزن من، خدمت ناچیزی باشد برای ادا کردن گوشه ای از حق مطلب این دستور جلسه.

ولی خدمات عظیم کنگره به من کجا و... اگر من تمام سعی خودم را هم بکنم و قدردان خوبی هم باشم، خدمت ناچیز من به کنگره کجا...!

پس تا ناکجا و تا بینهایت مدیونم و مدیون باقی خواهم ماند. حداقل به خودم بیایم و بجنبم که از غافله جا نمانم...



نویسنده: مسافر پوریا

تایپ: مسافر پوریا

تنظیم و ویراستاری: مسافر محمود

 

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: مقالات،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
شیدا لژیون چهارم شنبه 31 خرداد 1399 11:30 ق.ظ
خدا قوت عالی بود
الهام همسفرحسین.. لژیون سوم یکشنبه 25 خرداد 1399 11:21 ق.ظ
خداقوت بسیار عالی بود وتاثیر گزار انشالله موفقیتهای بیشتر .
مسافر پوریا یکشنبه 25 خرداد 1399 08:19 ق.ظ
سلام. ممنونم از همسفر خانم نرگس و آقا حسین و تمام کسانی که مقاله رو خوندند و نظر دادند. از همتون سپاسگزارم. پایدار باشید.
حسین روشن لژیون چهارم جمعه 23 خرداد 1399 12:53 ب.ظ
بسیار بسیار عالی بود پر معنی پر محتوا
همسفر نرگس لژ یون سوم پنجشنبه 22 خرداد 1399 04:02 ب.ظ
خدا قوت خیلی عالی بود
مسافر پوریا پنجشنبه 22 خرداد 1399 12:44 ب.ظ
سلام. ممنونم از خانم زهرا و خانم رضوان .شما لطف دارین سپاسگزارم و بهترینها رو از خداوند متعال براتون خواستارم.
رضوان همسفر علی چهارشنبه 21 خرداد 1399 11:32 ب.ظ
خدا قوت به آقا پوریا مطالب بسیار عالی ، رهایی تون و تبریک میگم انشالله جایگاه های بالاتر
زهرا لژیون 4 چهارشنبه 21 خرداد 1399 03:18 ب.ظ
آقا پویا چقدر قشنگ قدردانی کردی خدا قوت وخسته نباشی رهایی شماهم تبریک میگم
مسافر پوریا چهارشنبه 21 خرداد 1399 01:12 ب.ظ
سلام. ممنونم از خانم فاطمه و خانم شیدا و خانم معصومه. من هم برای شما آرزوی سلامتی ، موفقیت و جایگاه های بالاتر رو دارم. سپاسگزارم
معصومه لژیون۴ چهارشنبه 21 خرداد 1399 10:52 ق.ظ
سلام پوریان جان خدا قوت چقدر خوب سپاس گذاری توضیح دادی موفق وپایدار باشه
شیدالژیون چهارم چهارشنبه 21 خرداد 1399 09:54 ق.ظ
خدا قوت مطالب عالی بود ان شاءالله که همیشه موفق وپایدار باشید
فاطمه همسفر علی لژیون چهارم چهارشنبه 21 خرداد 1399 09:35 ق.ظ
سلام و خداقوت به آقا پوریا واقعا عالی بود رهایی شما رو هم تبریک میگم امیدوارم در جایگاههای بالاتر شما رو ببینیم
مسافر پوریا سه شنبه 20 خرداد 1399 12:24 ب.ظ
سلام. سپاسگزارم امیر آقا، به لطف شما.
و ممنونم از خانم زهرا
زهرا همسفر مجتبی دوشنبه 19 خرداد 1399 11:38 ب.ظ
سلام خداقوت بسیار عالی بود
مسافر امیر شکر دوشنبه 19 خرداد 1399 10:51 ب.ظ
بسیار عالی و پر محتوا پوریاجان انشاالله مستدام باشی .
مسافر پوریا دوشنبه 19 خرداد 1399 09:59 ب.ظ
سلام. ممنونم این نظر لطف شماست. همگی به من لطف دارید، انشاالله روزی برسه که لیاقت تعریفهایی که ازم میکنید رو به دست بیاورم. صمیمانه سپاسگزارم
مسافر احمد رستمی دوشنبه 19 خرداد 1399 05:50 ب.ظ
سلام پوریا جان بسیار عالی بود
به امید بهترینها
مسافر رحیم لژیون ششم دوشنبه 19 خرداد 1399 12:49 ب.ظ
خداقوت آقا پوریا. خیلی عالی بود
مسافر یوسف لژیون نهم دوشنبه 19 خرداد 1399 10:19 ق.ظ
سلام
خیلی عالی بود واقعا لذت بردم آفرین برشما
مسافر علی لژیون 6 یکشنبه 18 خرداد 1399 11:18 ب.ظ
سلام اقا پویا خداقوت مثل همیشه پر انرژی وجذاب وعالی هستی
یکشنبه 18 خرداد 1399 10:01 ب.ظ
خداقوت پوریا جان به امید آن روز که شما هم جزئ جزوفرمانروایان زمان خود باشی
مسافر حبیب الله یکشنبه 18 خرداد 1399 06:37 ب.ظ
سلام
در مسیر خدمت مستدام باشید
مسافر پوریا یکشنبه 18 خرداد 1399 06:05 ب.ظ
سلام. عرض ادب و احترام دارم خانم فاطمه ممنونم.
مسافر پوریا یکشنبه 18 خرداد 1399 02:18 ب.ظ
سلام محمود جان. ممنونم این نظر لطف شماست. بخاطر زحماتی که برای ما و کنگره می کشید صمیمانه سپاسگزارم
فاطمه همسفر احمد لژیون یکم یکشنبه 18 خرداد 1399 01:54 ب.ظ
سلام بسیار عالی و کامل
احسنت بر شما
مسافر محمود یکشنبه 18 خرداد 1399 12:23 ب.ظ
پوریا جان.
بسیار عالی بود، به امید جشن اولین سال رهایی شما.
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات